Regelmatig word ik wakker met een liedje. Niet op mijn wekkerradio, want die heb ik niet. Ook niet op mijn gsm, want die produceert geen ultramegamultipolyfone belgeluiden. Nee, ik word wakker met een liedje in mijn hoofd. Een liedje dat zich dan meestal voor de rest van de dag in 'high rotation' in mijn hoofd nestelt en constant smeekt om meegeneuried te worden.
U wist dit misschien niet, maar de schrijver dezes is een begenadigd zangtalent. Juffrouw Katrien van de muziekschool wist het al, "die blokfluit is een ramp, maar hij kan wel mooi zingen" en ook juffrouw Ongenae van het derde leerjaar was zodanig onder de indruk van mijn engelengezang in de tweewekelijkse misviering dat het goedbedoelende mens dit gewoonweg moest delen met de klas met de uitspraak: "jullie zouden beter allemaal een voorbeeld nemen aan Pieter, die zingt tenminste enthousiast mee in de mis". Dat ik hierdoor voorgoed was uitgesloten van een plaats bij de 'coole' klasgenoten, was vast nooit haar bedoeling geweest.
Maar genoeg jeugdtrauma's, vanmorgen werd ik hiermee wakker:
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ochaaaaaarme!
Een reactie posten