
Trein Brugge – Knokke/Blankenberge:
Een man, een vrouw en een kind komen de treinwagon binnen. De vrouw en het kind gaan zitten aan de ene kant van het gangpad, de man aan de andere kant bij het raam. Tussen hen in zit een iets oudere vrouw een boek te lezen. De man en de vrouw negeren elkaar, tot de vrouw wordt opgebeld op haar gsm. Na het korte telefoongesprek begint hij tegen de vrouw:
“Was dat hem?”
“Maar nee.”
“Jawel é, ‘t was hem, ik weet het wel wè.”
“Awel ja.”
“Wat moest ‘ie nu weten?”
“Dat gaat je niet aan.”
“Was het om te vragen of dat ik me wel gedragen heb?”
“Maar nee.”
“Voor wat was ‘t dan?”
“(Zucht) Om te zeggen dat ‘ie me niet kan komen halen aan’t station.”
“Aah! Schone meneer.”
“Ja, als je werk hebt, gaat dat allemaal zo gemakkelijk niet é.”
“Wat wil je daarmee zeggen?”
“(Zucht) Niks.”
“Kging ik jullie anders wel naar huis voeren wè.”
“Met je brommer zeker? In da weer?”
“Awel ‘t is al goed, pakt maar de bus en ‘t is ‘t hopen da je er lang op moet wachten!”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten