Hot Jambalaya!

Vandaag geen culinaire hoogstandjes in de kotkeuken, maar een oridinaire opgewarmde, doch uiterst smakelijke lasagne van den Delhaize (bien sûr). Mijn kookbuddy, ik zal hem Herwig noemen, is er namelijk een week tussenuit geknepen om te herbronnen na een ongetwijfeld zware blokperiode (ahum). Leuk voor hem natuurlijk, maar ondertussen moet ik zien te overleven.

En hier schuilt het probleem, want hoe goed we ook zijn als team (we zijn de Piet en Mimi van het kot), alleen bak ik er niks van. Enkele beruchte mislukkingen met ongewild geflambeerde konijnen en met gesmoltenTupperwarepotjes overgoten gerechten zijn hiervan de trieste getuigen. Vandaar ook dat ik mij tegenwoordig niet veel verder waag dan een opwarmlasagne, al kan dat in een microgolfoven soms ook knetterende resultaten geven.

Maar ik klaag niet, het kan nu eenmaal niet altijd haute cuisine zijn. En dan zullen de gerechten die Herwig en ik vanaf volgende week weer samen zullen tevoorschijn toveren onder de afgunstige blikken van kwijlende kotgenoten misschien des te beter smaken. Wie weet wagen we ons wel aan de nu al legendarische Hot Jambalaya! Een uiterst geheim gerecht dat zo exclusief is dat het zelfs zijn eigen act heeft... Wat die precies inhoudt behoort echter tot de interne keuken. Al kan ik bij wijze van sluieroplichting wel meedelen dat er jungledrums, vuurballen, gedoofde lichten, rook, strooien rokjes en een aangepaste versie van de evergreen "Bamboleo" aan te pas komen...

Oja, wie inspiratie heeft voor wat de pot morgen zou kunnen schaffen mag het altijd laten weten.

Tips voor de blok

Mensen die nog steeds in de blok zitten en zich bijgevolg oneindig bezighouden met vanalles en nog wat om maar aan die vervloekte cursussen te kunnen ontsnappen en zo via het afschuimen van het internet toevallig of niet op deze blog terecht zijn gekomen mogen de hemel (en Claude François) prijzen voor deze aanbieding!
(proficiat! u heeft de eerste zin doorworstelt! Niet begrepen? keer dan gerust terug naar start)

Het is algemeen geweten dat er tussen het blokken door pauzemomenten ingelast dienen te worden. Waarna je (in theorie) terug helemaal fit en monter achter de cursussen kunt kruipen om vervolgens te blokken tot de stukken eraf vliegen. De praktijk leert ons echter dat het meestal niet zo loopt! Op zulke momenten staat de creativiteit over het algemeen op een laag pitje, waardoor de pauzemomenten vaak ontaarden in lummelige taferelen in de zetel met daarbij een pak koekjes naar keuze en eventueel een drankje. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee, maar de kans dat je daarna vol goede moed terug begint te blokken is relatief klein.

Daarom, dames en heren, stellen wij u voor aan het CLAUDE-FRANCOIS-MOMENT!

Hoe gaat het in zijn werk vraagt u zich af? Wel, na een poos van ongeremd studeren is het tijd om een pauze in te lassen. In plaats van dan naar de koekjestrommel te spurten, opent u uw Itunes of uw cd-speler en drukt het nummer "Alexandrie, Alexandra" van Claude François aan. Wat volgt is een injectie vol vrolijkheid en positivistisch optimisme waardoor uw mondhoeken steil de hoogte in gaan en uw lijf zich automatisch in haast onmogelijke bochten begint te wringen. Hierna bent u helemaal klaargestoomd voor een volgende sessie vethard studeren.

Let wel: Het is af te raden verschillende nummers van deze goddelijke artiest te downloaden of de volledige cd af te spelen, want dat zou te veel van het goede zijn. Bovendien maakt u dan kans op spierverekkingen, glitteraanvallen of elektrocutie. U weze gewaarschuwd.

Why don't you do something

Ooit vertrouwde ik dit toe aan iemand: "ik ga thuis naar mijn bed, doe het licht uit en ineens ben ik klaarwakker! en dan heb ik ineens zin om vanalles te gaan doen! te schrijven, een fantastische tekening te maken,... om eindelijk mijn leven in handen te nemen, want ik ben al 21 en ik sta nog nergens en Britney was op die leeftijd al multimiljonair en dan wil ik rechtspringen en buikspieroefeningen gaan doen om es een beter figuur te krijgen en liedjesteksten schrijven enzovoort en dan sla ik helemaal tilt en krijg ik het kweet nie oe warm en smijt ik al mijn dekens opzij en dan kijk ik op mijn wekker en zie ik dat het al veel te laat is en dat iedereen al slaapt en dat ik maar beter stil in mijn bedje blijf en ga slapen om er morgen werk van te maken... maar om de een of andere reden ben ik smorgens altijd o zo moe en is de douche ALTIJD bezet en ligt er daar plots een berg nieuwe tijdschriften en kranten met hoogst interessante artikels over homofiele pinguins in een Japanse zoo en elektrocutie in dronken bui door val van treinbrug... ". Deze morgen was ik klaarwakker, was de douche niet bezet ( er was wel geen warm water meer, maar ge kunt niet alles hebben natuurlijk) en lagen er geen hoogst interessante tijdschriften en/of kranten in mijn vizier. Het resultaat hiervan is deze blog. Jochei!